Lunety

Gdy potrafiono już wytwarzać skupiające soczewki powiększające, to naturalnym dążeniem ludzi było uzyskanie jak największych powiększeń przez równoczesne użycie dwóch takich szkieł. Podczas prób ktoś odkrył, że można oglądać powiększone obrazy dalekich przedmiotów jeśli tylko odpowiednio oddali się obie soczewki od siebie. Takie ustawienie soczewek było punktem wyjścia do skonstruowania pierwszej lunety, czyli prymitywnego teleskopu soczewkowego. Niekiedy wynalazek lunety przypisuje się XII-wieczne-mu angielskiemu filozofowi Rogerowi Baconowi. Jednakże o wiele bardziej prawdopodobne jest, że wymyślili ją wcześniej uczeni arabscy.